«ما که اطفال این دبستانیم» از کتاب و قلم گریزانیم غالباً تخس و لوس و بی ادبیم موی ژولیده و پریشانیم اول ترم فکر شیطنتیم آخر ترم درس می خوانیم موقع امتحان پایان ترم بس که درمانده و پشیمانیم، خیره بر برگه بغل دستی لاجرم مثل فکس می مانیم! بی هدف می رویم دانشگاه ارزش علم را نمی دانیم بعد طی مدارج عالی لنگ شغلی شریف می مانیم عوض حرفه ای درآمد زا در مسنجر تمام شب ON ایم! سالها لنگ مدرکی هستیم تا که اقوام را بچزانیم خانه از پای بست ویران است بس که در بند نقش ایوانیم